“Δεν φταις εσύ,αν δεν είσαι σαν τα άλλα τα κορίτσια”

ή …πως ενας αγνός άνθρωπος δυσκολεύεται αν εγκαταλείψει

την αθωότητα του…

LaStrada

Σκηνοθεσία.Φρεντερίκο Φελίνι

Σενάριο.Φελίνι,Πινέλι,Φλαιάνο

Ηθοποιοί: Άντονυ Κουίν. Τζουλιέτα Μαζίνα

Μουσική: Νινι Ρότα

Φωτογραφία: Οτέλο Μαρτέλο

Πρώτη προβολή: 6 Σεπτ. 1954

Νεαρελιστικό δράμα.Ο ιταλικός νεορεαλισμός βλέπει μετά τον β’παγκόσμιο πόλεμο

την πραγματικότητα στα μάτια ξεφεύγοντας τόσο από το φανταστικό όσο και απο τον ατομικισμό. 

Η κάμερα βγαίνει στους δρόμους.Ψάχνει τον άνθρωπο που αγωνίζεται για την επιβίωσή του.

Ενώ ο τότε κόσμος ζει μες στις λάσπες, αναγνωρίζουμε στο βλάμμα της Τζουλιελμίνας την αισιοδοξία που αρνείται να παραδοθεί στην σκληρότητα του κόσμου.

“Ο νεορεαλισμός είναι ένα είδος ουμανισμού και μόνο δευτερευόντως είναι κινηματογραφικό στυλ”

Αντρε Μπαζεν.

 

Οι ρίζες του νεορεαλισμού πηγάζουν στα τέλη του 19 αι. από τον λογοτεχνικό ιταλικό Βερισμό.(Verismo).

Διάσημες ταινίες νεορεαλισμού.

Διαβολικοί εραστές,Luchino Viskonti

La-Strada-federico-fellini-12133355-800-580

Βασικά χαρακτηριστικά του νεορεαλισμού.

Γυρίσματα σε εξωτερικούς χώρους, φυσικός φωτισμός, ερασιτέχνες ηθοποιοί, Δωρική αφήγηση, νέα αντίληψη στο μοντάζ.

Ιστορικά Γεγονότα της ίδιας χρονικής περιόδου.

3 Ιανουαρίου,ο Ελβις κάνει την πρώτη του ηχογράφηση.

6 Δεκεμβρίου,Ελληνική ταινία “το ποντικάκι”με πρωταγωνίστρια,την Αλίκη Βουγιουκλάκη.

9 Νοεμβρίου,ορκίζεται πρωθυπουργός στη Ελλάδα ο Αλ.Παπάγος.

Μόδα.

Ο Dior παρουσάασε το 1947 ένα καινούργιο στυλ,το New Look.

Closs φούστες και ρούχα με έντονη θυληκότητα.

Η Gelsolmina όταν πουλήθηκε από την μητέρα της στον Zampano,δεν είχε ούτε παπούτσια.

6a00e55290e7c4883301b7c6d66acc970b-800wi

Στις παραστάσεις δρόμου που κάνουν καμαρώνει για τα καπέλα της που είναι καρτουνίστικα σχεδόν και φορά μια μαρινιέρα φθαρμένη με μακρυά Closs φούστα.Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για μόδα στη συγκεκριμένη ταινία

αλλά για την προσπάθεια των ανθρώπων να αποκτήσουν ένα τύποις κοινωνικό Status, που αδίκως προσπαθούν να δώσουν στα ρούχα τους κάτι πέρα  από την χρηστική τους αξία. Αυτά συνεχίζουν να μοιάζουν ξένα πάνω τους.

Η κάμερα καταγράφει τις πιο ασήμαντες και ευτελής εκφάνσεις του πλησίον του με μικροσκόπιο και μεγενθύνοντας τες, μας αποκαλύπτει το σύμπαν κάποιας συνείδησης ακόμη και εκεί που συνήθως δεν βλέπουμε.

Ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, επίγονος του νεορελισμού έγραφε.“Ήμουν 20 ετών το 1942 όταν έγραψα το πρώτο μου βιβλίο με ποιήματα. Ακόμη υπήρχε ο φασισμός και επομένως διαμορφώθηκα διανοητικά με βάση μια αντιφασιστική κουλτούρα…Αν συνδυάσετε όλα αυτά τα συστατικά, θα καταλάβετε το γεγονός ότι στα βάθη της ψυχής μου υπάρχει αυτή η πεσιμιστική αίσθηση της Ιστορίας και με οδηγό αυτήν συνεχίζω”.

Είμαι ότι βλέπω.