1124

Καλοκαίρι χωρίς Πεπόνι (Cucumis melo, οικογένεια Cucurbitaceae) δε γίνεται. Η γλυκιά γεύση και το υπέροχο άρωμα του, μας κάνει να τρίβουμε τα χέρια μας και να λέμε δόξα το Θεό σε αυτούς που το βρήκαν και το έφεραν από τη μακρινή Ινδία. Μπορείς να το καλλιεργήσεις στον κήπο, στο μπαλκόνι και στο μποστάνι σου. Υπάρχουν ποικιλίες σφαιρικές με λεία επιφάνεια και πορτοκαλί σάρκα, διχτυωτές με πορτοκαλί σάρκα, σφαιρικές δικτυωτές με πρασινόλευκη σάρκα τύπου “Galia”, σφαιρικές-ελλειψοειδείς δικτυωτές με λευκή σάρκα κι ελλειψοειδείς με λεία πράσινη ή κίτρινη επιφάνεια.

9A8D4CFE59CB73F5AE16D72910E4FBE9

Το pH το εδάφους πρέπει να είναι γύρω στο 6-6,5 με καλή στράγγιση για να μην υπάρχει κίνδυνος σαπίσματος του καρπού ή ανάπτυξη μυκητολογικών προσβολών. Είναι φυτό που αγαπάει τη ζέστη, όποτε μόλις η θερμοκρασία φτάσει περίπου στους 20 οC είναι ιδανικός καιρός για σπορά. Φυσικά μπορείς να προμηθευτείς κι έτοιμα φυτά από φυτώρια αλλά είπαμε ότι είναι καιρός να μπαίνεις στα πιο βαθιά και να κάνεις ό ίδιος τα φυτά σου από την αρχή. Και ήλιο, έχει ανάγκη από πολύ ήλιο. Οι αποστάσεις φύτευσης είναι γύρω στο 1 μέτρο επί της σειράς και 1,5-2 μέτρα μεταξύ των σειρών.

0019EA214D996FB86A4273EC804D594F

Η άρδευση γίνεται με αυλάκια ή με σταγόνες. Η δεύτερη μέθοδος έχει περισσότερα πλεονεκτήματα αφού γίνεται καλύτερη διαχείριση του νερού, μειώνονται τα ζιζάνια και οι μυκητολογικές προσβολές. Όταν το πεπόνι βγάλει 5-6 φύλλα μπορείς να κόψεις την άκρη. Με αυτό τον τρόπο θα κάνει διακλάδωση και θα βγάλει 2 νέους βλαστούς. Όταν και αυτοι φτάσουν στα 5-6 φύλλα μπορείς να κάνεις το ίδιο για ακόμα μια φορά. Έτσι θα πετύχεις μεγαλύτερη παραγωγή.   80-100 μέρες μετά τη σπορά μπορεί να γίνει η συγκομιδή. Αυτό το εύρος υπάρχει λόγω της ποικιλίας που χρησιμοποίησες, λόγω της περιοχής που μένεις, λόγω του εδάφους και φυσικά λόγω της καλλιεργητικής μεθόδου που επέλεξες.

124

Δεν είναι όλα ρόδινα όμως. Όπως κάθε καλλιέργεια έτσι και το πεπόνι έχει τα θέματα του. Η πρωινή υγρασία ή η ξαφνική καλοκαιρινή βροχή σε συνδυασμό με υψηλές θερμοκρασίες είναι ιδανικές για την ανάπτυξη μυκήτων. Το ωίδιο (λευκή εξάνθηση-πούδρα), ο περονόσπορος (κίτρινές λαδίες στα φύλλα), η αλτερναρίωση (κυκλικές κηλίδες στα φύλλα, μαύρη εξάνθηση στον καρπό), η φουζαρίωση και ο βοτρύτης είναι οι πιο βασικοί «επισκέπτες» στο πεπόνι. Προληπτικές επεμβάσεις με θειάφι ή κάποιο χαλκούχο σκεύασμα όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές για την ανάπτυξη των ασθενειών θα κάνουν δουλειά. Αυτά τα σκευάσματα είναι εγκεκριμένα και για βιολογική γεωργία.  Αν παρόλα αυτά η προσβολή είναι μεγάλη η ανάγκη για χημική καταπολέμηση είναι απαραίτητη.

CYTxRP1UkAADRVp

Από εχθρούς, οι πιο σοβαροί είναι ο τετράνυχος,, ο θρίπα και οι αφίδες. Σε μικρές προσβολές και εννοείται για τον κήπο σου, διάλυμα με σαπουνόνερο θα κάνει δουλειά. Για μεγάλες εκτάσεις και προσβολές η χημική καταπολέμηση είναι απαραίτητη και ο γεωπόνος της περιοχής σου θα δώσει τις λύσεις που χρειάζεσαι.

peponi-to-xrusafenio-threptiko-frouto-tou-kalokairiou

Μην αργείς, έχεις χρόνο να δοκιμάσεις ν’ ασχοληθείς μαζί του και να χαρείς νόστιμα κι ευωδιαστά πεπόνια από τα χεράκια σου. Όποια ποικιλία και να διαλέξεις δε θα σε απογοητεύσει.

peponia-21032011-01 peponia-thermokipio πεπόνι-3