ΔΕΣ ΤΟ ΑΛΛΙΩΣ…ΠΕΣ…“ΚΟΥΚΟ”

Είναι σαν να λέμε “Ρε, θα μαζευτούμε για κανα τσίπουρο στο σπίτι;” Τόσο οικεία και όμορφα. Δεν έχει πολλή μεγάλη διαφορά. Και δεν έχει και να ζηλέψει τίποτα εδώ που τα λέμε…με αυτά τα κλασσικά “βολιώτικα¨ τσιπουράδικα. Τα μαγαζιά της παρέας, της ατμόσφαιρας και του κεφιού. 

Ο Κούκος. Σπάνιο να μην το έχεις ακουστά..μένεις δε μένεις στη πόλη της Θήβας. Δεν μπορεί να μην έχεις ακούσει λίγο Μάλαμα και Παπάζογλου περνώντας απ’έξω. Και αν δεν τα πας καλά με την ακοή…δεν μπορεί να μην έχεις μυρίσει τα μερακλήδικα μεζεδάκια του ΚΟΥΚΟΥ..απλά δεν μπορεί.

DSC_0372

 

Εγώ, πήρα την Παρασκευή τις φιλενάδες μου και βγήκαμε κοριστοπαρέα για την εβδομαδιαία μας ρακί και το απαραίτητο κους κους. Και όλη αυτή η κουλτούρα της οικογένειας στη μεταδίδει ακριβώς αυτό το μαγαζί γιατί δεν νιώθεις ποτέ ξένος. Είσαι πάντα καλοδεχούμενος.

DSC_0360

Με χαμόγελο τα παιδιά και τα απαραίτητα “πειράγματα” ο ένας στον άλλον καθόμαστε στο τραπέζι. “Τι θα πιείτε;” μας ρωτούν…“Ρακί” απαντάμε. “Θα τσιμπήσετε;”μας ξαναρωτούν…“Απαραίτητα…” ξαναπαντάμε. “Τι να σας φέρω;”μας ξανα-μανα-ρωτούν…“Ότι έχετε όρεξη..”ξανα-μαναπαντάμε. Συμβαίνει πολλές φορές…δεν έχεις ανάγκη καταλόγους και περιττές συζητήσεις. Αφού τα παιδιά ξέρουν…τι πάει με τη ρακί και πως θα χορτάσει το στομάχι σου. Τα πράγματα είναι τόσο απλά γι’αυτό και είναι τόσο όμορφα και διαφορετικά.

Γι’αυτό σου λέω…

Δες το αλλιώς…Πες…”ΚΟΥΚΟ”

DSC_0352 DSC_0344

Η ρακί ήρθε αμέσως. Σερβιρισμένη όπως πρέπει. Συνοδεία τα μικρά σκαλιστά ποτηράκια λες και τα έχεις ξεσηκώσει από το σερβάν της γιαγιάς. Είναι η κουλτούρα που λέγαμε. Το πρώτο “Γειά μας” ήρθε αμέσως. Και οι μεζέδες δεν άργησαν να έρθουν…! Είναι δύσκολο με λόγια να σου περιγράψω τη νοστιμιά…θα σου πω μονάχα τούτο. Είναι σαν να τρως στο μαγειρίο της γιαγιάς σου, τα τηγανιτά από πετρογκάζ και τα φουρνίσια από παλιά ξυλόσομπα…μιλάμε για τέτοια νοστιμιά. Ο ΚΟΥΚΟΣ που έπαιξε τη μπάλα του μας έφερε…πιπεριά γεμιστή, ποικιλία κρεατικών και αλλαντικών με τις απαραίτητες “αλοιφές”, νόστιμα καλαμαράκια ροδέλες(για να φαν και οι θαλασσοπόροι) και το καλύτερο για το τέλος…ένα χοιρινό μουσταρδάτο σε πήλινο σκεύος σκέτη αμαρτία. Και επειδή μια εικόνα χίλιες λέξεις…δες τι εννοώ

DSC_0396 DSC_0372

Η ποιότητα πρέπει να μας λέει πολλά. Δεν έχει να κάνει μόνο με την εξαιρετική παροχή υπηρεσίας. Έχει να κάνει ότι εκεί ο χρόνος σταματά…ή έστω κυλάει με άλλο ρυθμό. Και αυτό το τόσο χαλαρό, ευδιάθετο, οικείο το έχεις τόσο ανάγκη. Στον Κούκο, αν τραγουδήσω δυνατά κανείς δεν θα με κοιτάξει περίεργα, οι υπόλοιπες παρέες θα με συνοδεύσουν στο τραγούδι μου. Αν πάλι έχω τις μαύρες μου και κλάψω, πάλι δεν θα με κοιτάξουν περίεργα, θα με κεράσουν ένα κρασί για παρηγοριά…αν πάλι θέλω να χορέψω…καταλαβαίνεις τι επακολουθεί…

Γι’αυτό σου λέω…

Δες το αλλιώς…Πες…”ΚΟΥΚΟ”

« 1 of 2 »