996328b236a6538c0a1b7d45b25fd8a6

Είμαι από αυτούς τους ανθρώπους που δεν ξεχνάνε μυρωδιές. Την μυρωδιά της “Βάτως” την φρεσκάριζα σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο και επειδή κοιμόταν στο μαξιλάρι μου, την είχα συντροφιά μέχρι σχεδόν στα μέσα της βδομάδας. Μετά η μάνα μου άλλαζε μαξιλαροθήκες. Αλλά η “Βάτω μου” ερχόταν ξανά το επόμενο Σάββατο.

Η “Βάτω μου” έκανε πάντα ένα σπίτι “Ανάστα ο Κύριος”. Ακόμα το κάνει. Με το καλημέρα σας. Με το που άνοιγε την πόρτα. Μην σου πω και από τον δρόμο. Η “Βάτω μου” δεν χρειάζεται συστάσεις. Φτάνει να ακούσεις το δυνατό καρκαριστό γέλιο της…θα καταλάβεις τι άνθρωπος είναι. Για μένα είναι η “Βάτω μου”….για σένα μπορεί να είναι οποιοδήποτε τόσο αγαπημένο πρόσωπο στην φαμίλια σου.

Δεν θα σου πω από που ξέρω τη “Βάτω μου”. Θα σου πω, πως τώρα που γράφω το άρθρο βουρκώνω που την σκέφτομαι και αισθάνομαι τόσο τυχερή που έχω τέτοια πλάσματα που μόνο με τη θύμηση τους με κάνουν χαρούμενη.

Η “Βάτω μου” μου έπαιρνε συνέχεια περίεργα δώρα. Στην αρχή δεν καταλάβαινα, ήμουν μικρή. Αργότερα, την κοιτούσα περίεργα. Ύστερα, κατάλαβα. Λαμπάδα μου έφερνε -αλλά δεν είναι νονά μου- που πάνω είχε σακιά. Δεν έβγαζα νόημα. Τα άλλα παιδάκια είχανε την Barbie. H “Βάτω μου” επέμενε και την επόμενη χρονιά μου έφερνε λαμπάδα με σκιάχτρο και καλάμια. Τα άλλα κοριτσάκια είχανε νεράιδες. Πάλι κανένα νόημα. Όταν όμως έφτανε η μέρα της Ανάστασης και η μαμά μου, μου έβαζε το καλσόν με τα σκυλιά της Δαλματίας που η “Βάτω μου” είχε αγοράσει, και πήγαινα εκκλησία…τότε καταλάβαινα. 

Η “Βάτω μου” ξέρει να με πάρει αγκαλιά. Είναι από τις ελάχιστες αγκαλιές που για αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα καταλαβαίνω πόσο με αγαπάει. Η “Βάτω μου” χορεύει το πιο ωραίο τσιφτετέλι. Η “Βάτω μου” γελάει με την ψυχή της. Η “Βάτω μου” τρέχει για όλους. Η “Βάτω μου” ξέρει να αγαπάει. Η “Βάτω μου” είναι μανούλα. Η “Βάτω μου” χθες είχε γενέθλια.