Τί να το κάνω εγώ το άριστα όταν βλέπω αγχωμένα και κλαμένα μάτια;;;

Homeschooling is tough!!!

Αφορμή για το σημερινό μου άρθρο είναι μια ατάκα ενός μαθητή μου που δεν πήγε πολύ καλά σε ένα τέστ… 
“Πώς θα το δείξω στην μαμά;”

Γονάτισα. Δεν ήξερα τί να του απαντήσω γιατί το γεμάτο άγχος και φόβο βλέμμα του με είχε καθηλώσει. “Θα σου πω τί θα κάνουμε”, του λέω, “θα το σκίσουμε αυτό και θα γράψουμε ένα καινούργιο..θα πάς καλύτερα και όλα θα είναι μια χαρά…”

Είναι όλα μια χαρά όμως;;;;

Πάντα αναρωτιόμουν γιατί πρέπει όλοι να είμαστε τέλειοι. Γιατί οι γονείς πρέπει πάντα να καμαρώνουν τα παιδιά τους στην σημαία, στο πανεπιστήμιο, σε κάποιο βάθρο ενός αθλήματος….

Αυτά τα πρέπει των γονιών είναι τόσο αγχωτικά για το παιδί. Πρέπει να είσαι τέλειος… πρέπει να είσαι πρώτος… πρέπει να πάρεις την σημαία φέτος… πρέπει να μπείς στο πανεπιστήμιο… πρέπει… πρέπει… πρέπει…

Αντί να προσπαθούμε να κάνουμε τα παιδιά υπεύθυνα για την δική τους ζωή, τα γεμίζουμε άγχος με τα “πρέπει” και τα “θέλω” μας…. τα δικά μας “θέλω” και τις δικές μας φιλοδοξίες.

Εννοείται πως οι γονείς θα παρέμβουν στην ζωή και τη μόρφωση του παιδιού τους…αλλά αυτό πρέπει να γίνεται πάντα σε λογικά πλαίσια. Το σχολείο και οποιαδήποτε δραστηριότητα είναι δική τους αποστολή.

Πηγαίνουν σχολείο  – ή τουλάχιστον πρέπει να πηγαίνουν σχολείο – για να μάθουν δυο πράγματα παραπάνω για την ζωή τους και για τον κόσμο. Θα μου πείς τώρα, το σημερινό ελληνικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα είναι αυτό που τους παροτρύνει για κάτι τέτοιο;; Μπορεί να μην είναι το ιδανικό, αλλά είναι στο χέρι μας να κάνουμε το παιδί να δεί τα πράγματα από διαφορετική οπτική γωνία.

Να το ενθαρρύνουμε και όχι να το αγχώνουμε. Να το συμβουλεύουμε σε κάποια αποτυχία και όχι να το κατακρίνουμε. 

10

Όταν μαθαίναμε κολύμπι…ήπιαμε πολλές φορές νερό. Πώς, λοιπόν, θα μάθουν και αυτά να “κολυμπούν” αν δεν βυθιστούν κανά δυο φορές;;;; Εμείς πρέπει απλά να τους τραβήξουμε στην επιφάνεια και να τους μάθουμε να ισορροπούν….. ο τρόπος όμως που θα κολυμπήσουν είναι καθαρά δικό τους θέμα…άλλος προτιμά το ύπτιο… άλλος την πεταλούδα :)

Μια επιτυχία έχει αξία όταν υπάρχει συναισθηματική γαλήνη, φιλοδοξίες, αυτοπεποίθηση, ασφάλεια και επικοινωνία. Η επιτυχία δεν έχει καμία σχέση με την βαθμοθηρία.

Η αλήθεια είναι μία. Όταν το παιδί δεν θέλει να διαβάσει, δεν θα διαβάσει. Αυτό βάλτε το καλά στο μυαλό σας και αφήστε τις αυταπάτες στην άκρη. 

Δεν γίνεται να είμαστε όλοι σημαιοφόροι… να μπούμε όλοι στο πανεπιστήμιο.. να είμαστε άριστοι παντού…

Και στο κάτω κάτω τί θέλουμε; Ένα ευτυχισμένο παιδί ή έναν άριστο μαθητή; Κάποιες φορές δεν γίνεται να τα έχουμε όλα…

Τί να το κάνω εγώ το άριστα όταν βλέπω αγχωμένα και κλαμένα μάτια;;;

Ε.