4effe533f216871ae5b6589af7a7c904 

 

Είναι η ματιά που ρίχνεις. Η θεωρία έχει αμέτρητες αναγνώσεις. Στην δική μου ανάγνωση ο εφιάλτης παίρνει αυτό που του αξίζει…την άγουσα. Ένα επικίνδυνο επεισόδιο με καλό τέλος, γίνεται συνήθης περίπτωση ενηλικίωσης πολιτών και εκπροσώπων. Συμφιλιωνόμαστε με την λογική, τελειώνουμε με τις ρητορείες, τελειώνουμε με τους παροξυσμούς, απομονώνουμε ενδεδυμένα φαντάσματα: Ζωούλα, Γιάνης, Στρατούλης.

Χθες αποκτήθηκε δεδηλωμένη. Δεδηλωμένη για την παραμονή στην Ευρώπη και στο ευρώ. Η διαφοροποίηση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ είναι θέμα εσωτερικό, θα το λύσει αν θέλει ο πρωθυπουργός-έχω την αίσθηση πως θα το κάνει πολύ νωρίτερα από ότι κανείς φαντάζεται– αλλά ότι κι αν συμβεί παραμένει ένα πρόβλημα εσωτερικά κομματικό και δεν πρέπει να γίνει πρόβλημα εθνικό. Ο λαός θέλει Ευρώπη. Οι υπόλοιπες φωνές πρέπει να κάνουν ένα βήμα πίσω. Το απαιτεί η στιγμή. Η δεδηλωμένη δόθηκε με τα 251 “ναι”. Η σαπουνόπερα της ακραίας πόλωσης, των ψεμμάτων, της εσωτερικής φθοράς, του διχασμού, που βαφτίστηκε πεντάμηνη σκληρή διαπραγμάτευση και οδήγησε σε ένα παράλογο δημοψήφισμα, έληξε.

Ο Αλέξης πρέπει να πάρει την θέση του στα σοβαρά. Πρέπει να κυβερνήσει. Η κυβέρνηση διαμαρτυρίας μας τελείωσε και η αριστερή όπως και η δεξιά σαπίλα πρέπει να κλειδωθεί σε συρτάρι. Ο πρωθυπουργός έχει προσωπική δεδηλωμένη και είναι όπλο που δεν παρατάς εύκολα. Θα διασωθεί και θα ηγηθεί. Το πόσο θα το δείξει το μέλλον. Ο Αλέξης ενηλικιώνεται. Κατανόησε πως η εφαρμογή μνημονίου είναι μια επίπονη διαδικασία και άσκηση. Δεν είναι μόνο νομοσχέδια. Μακάρι να ήταν έτσι. Σημαίνει αμφισβήτηση. Σημαίνει δύσκολες αποφάσεις. Σημαίνει συμβιβασμός. Σημαίνει καθημερινή εφαρμογή νόμων. Σημαίνει ανυπέρβλητα εμπόδια. Σημαίνει παλιούς φίλους που γίνανε εχθροί. Σημαίνει το αντίθετο της διαμαρτυρίας. Σημαίνει πολιτική. Ο Αλέξης πρέπει να είναι έτοιμος και θωρακισμένος. Το επιβάλλει και πάλι η στιγμή. Στα λόγια δεν κυβερνάται κράτος. Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει τούτη την άσκηση; Ο καιρός θα δείξει

Η Ευρώπη βρίσκεται στο χειρότερο δυνατό σημείο. Εγκαταλείπεις το παιχνίδι ή αποφασίζεις να γίνεις ουσιαστικός παίχτης; Δεν είναι μόνο η φτωχή Ελλάδα. Μην γελιέστε. Υπάρχουν κουρελιασμένοι ευρωπαϊκοί λαοί σήμερα. Με ασταθείς κυβερνήσεις. Και οι ασταθείς κυβερνήσεις δημιουργούνται από διαμαρτυρία, από οργή, από αγανάκτηση. Προφταίνεις να αλλάξεις την λογική του παράλογου; Είσαι δυνατός παίχτης; Από τη λιτότητα στη φαντασία, από την στενότητα στη δημιουργία, από τη λογιστική του χρέους στην πολιτική της οικονομίας.

Η ρήξη και πάλι ρήξη, είναι για ηττημένα μυαλά. Ο λαϊκισμός είναι αλλαζονεία. Νομίζεις πως κερδίζεις παραπάνω όταν δεν συνεργάζεσαι. Λάθος σκέψη. Επικίνδυνη τακτική. Όταν επιλέξεις να μην συνεργαστείς πρέπει να είσαι σίγουρος για το δίκιο σου. Να μην υπάρχουν “ναι” μεν “αλλά”. Να μην αμφιβάλλεις στιγμή. Κακός σύμβουλος η υπεροψία. Κακός σύμβουλος τα ταμπούρλα και οι ζουρνάδες. Η υπεροψία σαπίζει την βεβαιότητα, την αξιακή, την γεωπολιτική, την καθημερινή. Η επιλογή του μικρότερου κακού, δεν έχει πεδίο εφαρμογής. Ανάμεσα στον σκληρό Σόιμπλε και τον έντιμο Λαφαζάνη…δεν υπάρχει πραγματικό δίλλημα. Πραγματική ερώτηση.

Την ίδια στιγμή μπήκαν και άλλα πράγματα στη θέση τους. Είναι αυτό που σας έλεγα στην αρχή. Είναι τι ανάγνωση κάνεις. Η ελίτ και η αυθεντία των ηγεσιών της μεταπολίτευσης, τα τζάκια, οι βαρόνοι και οι φιλελέ σοσιάλε καρικατούρες αμφισβητήθηκαν με την κρίση και πήραν την θέση που τους αρμόζει. Γαλαρία. 

Δεν παραδίδομαι συμφωνώντας. Δεν συνθηκολογώ. Η σκληρή Ευρώπη της λιτότητας δεν κυριαρχεί. Η ανάγνωση αυτή είναι παλιά, είναι απομεινάρι της δήθεν πεντάμηνης διαπραγμάτευσης. Η παραγωγική, δημοκρατική, θετική Ευρώπη θα σώσει- αν τα καταφέρει- την Ελλάδα. Η Ελλάδα με την σειρά της θα δώσει άλλα μονοπάτια στην βαλτωμένη Ευρώπη  που δεν τα έχει περπατήσει ή έχει ξεχάσει το πως. Οι καιροί συνιστούν πραγματιστές. Συνειδητοποιημένους πολίτες. Αποφάσεις με κόστος χωρίς να ταπεινώνεις λαούς και κοινωνίες. Βάζοντας τον λαό στο παιχνίδι. Κάνοντας το δυνατό χαρτί σου, τον λαό σου, τον δυνατότερο παίχτη. Αυτή η επιλογή είναι η δύσκολη. Η ρήξη είναι η εύκολη.

Ξεκαθαρίζω στο μυαλό μου τι πολίτης θέλω να είμαι. Απομακρύνω από το μυαλό μου το χτικιό της κομματικής ταμπέλας. Ο ένας και πραγματικός ηγέτης είναι ο λαός. Οι άλλοι δεν υπάρχουν πια. Και καλύτερα. Αποφάσισε τι λαός θες να είσαι. Μηδένισε και άρχισε από την αρχή.