Screen Shot 2014-05-18 at 9.13.52 AM

Έτσι όπως τα κατάφερε ο Τσίπρας αναγκαίο κακό οι εκλογές. Δεν θα μπορούσε ούτε έπρεπε να συνεχίζει μια κυβέρνηση η οποία δεν ήξερε ούτε η ίδια ποιος την στηρίζει. Και για οποίον δεν κατάλαβε ήρθε η ώρα να γίνει αυτό που περιέγραφα από αυτή εδώ τη στήλη πριν από επτά μήνες.  Ήρθε η ώρα της συγκυβέρνησης με τη ΝΔ και το ΠΟΤΑΜΙ σε μία κυβέρνηση δήθεν οικουμενική η οποία ούτε στο ελάχιστο δε θα εκφράζει τις επιθυμίες και τα θέλω της κοινωνίας.

Το ΠΑΣΟΚ δύσκολα θα καταφέρει να μπει στη νέα βουλή και μαζί με το ΠΑΣΟΚ χάνεται και η ασυλία του Βενιζέλου, αλλά δε βαριέσαι σιγά να μην υπάρχει έστω και στο ελάχιστο η πολιτική βούληση  σε τέτοιες εποχές να βρεθεί ενώπιον της δικαιοσύνης για όλα αυτά που μας οδήγησαν εδώ.

Και επειδή το σύστημα πάντα χρειάζεται ένα χρήσιμο γραφικό τρελό να κάνει το μαξιλαράκι  έτσι για παν ενδεχόμενο να έχουμε μια εφεδρεία βρε αδερφέ, στην Ελλάς του 2015 βλέπω να δικαιώνεται και ο Λεβέντης και να μπαίνει και αυτός στη βουλή.

Έτσι και αλλιώς ελάχιστη σημασία έχει πλέον αν πρωθυπουργός θα είναι ο Αλέξης, ο Βαγγέλης ή κάποιος άλλος. Θα σχηματιστεί ακόμα μία αναλώσιμη κυβέρνηση η πέμπτη σε σειρά μετά τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά, Τσίπρα, χωρίς την παραμικρή δυνατότητα οποιασδήποτε παρέκκλισης από τον ένα και μοναδικό στόχο που δεν είναι άλλος από την κατά γράμμα εκτέλεση των μνημονιακών δεσμεύσεων.  Δεσμεύσεις που σε αντίθεση με τα όσα πρεσβεύουν περί  σωτηρίας της χώρα, μέρα με τη μέρα τη διαλύουν ακόμα περισσότερο. Και για οποίον έχει ακόμα αμφιβολία για το τι μας περιμένει από το Σεπτέμβριο δεν έχει παρά να αναλογιστεί εάν τα προηγούμενα μνημόνια μας οδήγησαν εδώ τι είναι αυτό που κάνει τόσο διαφορετικό και σωτήριο  το νέο μνημόνιο ώστε να μας βγάλει από αυτό το αδιέξοδο; Πώς αλήθεια και με τι χρήματα θα αποπληρωθούν τα νέα δάνεια ύψους αρκετών δισεκατομμύριων;

Στο ρόλο της μίζερης αντιπολίτευσης μαοϊκοί, δραχμολάχνοι, τροτσκιστές, μαρξιστές  μου μοιράζουν αριστερίστικες μπροσούρες στο Κολωνάκι, στη Μύκονο και στις παρυφές της Αράχοβας όλα τα άκρα του κομουνισμού βγαλμένα από τα χρονοντούλαπα της ιστορίας θα κληθούν το ΚΚΕ η παρέα του Λαφαζάνη πιθανόν ο Αλαβάνος και η ΑΝΤΑΡΣΙΑ και από την άλλη οι ακροδεξιοί φίλοι των ναζί η ΧΑ.

Όσο για τον Πάνο Καμμένο και τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ θα έχει τη τύχη όλων των προηγούμενων κομμάτων που μόλις τους δόθηκε η ευκαιρία να μεγαλώσουν ή να κυβερνήσουν διάλεξαν την καρέκλα. Δυστυχώς για ένα κίνημα που ξεκίνησε με μεγάλες προσδοκίες και όνειρα καταλήγει με τον ποιο άδοξο τρόπο. Έγινε αυτό που δεν ήθελε ποτέ να γίνει και κατάντησε ένα ακόμα συστημικό κόμμα μη άξιο αναφοράς παρδωμένο χωρίς αντιστάσεις στο ιστό του συστήματος. Έτσι είναι το σύστημα σε χρησιμοποιεί το χρησιμοποιείς και νομίζεις πως κάποιος είσαι και μόλις κάνεις τη δουλειά που θέλει σε ξερνάει μια για πάντα, φτάνει να βρει τον επόμενο χρήσιμο  δεκτικό να κάνει το πιόνι, τον δήθεν.

Ιδεολογίες, ιδέες, όνειρα για αλλαγές και επαναστάσεις τα πήρε όλα το μνημονιακό τσουνάμι των συμβιβασμένων. Πνίγηκαν μαζί με τους εκφραστές τους σε μια κουταλιά νερό ή ανταλλάχθηκαν για μια θεσούλα σε ένα υπουργείο.  Ευτυχώς οι απλοί αγωνιστές της βάσης αυτοί που ξέρουν τι θα πει αγώνας δεν παρασύρθηκαν παραμένουν παγωμένοι και ανέκφραστοι, με μυαλά άδεια και σώματα βαριά σαν πέτρα  ελπίζοντας ακόμα στο όνειρο, περιμένοντας άλλες μέρες.  Αυτοί που έμειναν ξεκρέμαστοι που πλέον δε βρίσκουν τίποτα και κανέναν να τους εκφράζει αυτοί που έμειναν να απορούν τι σημαίνει το 62% του μεγάλου ΟΧΙ.