5973e5784f9c3c9aed7b594a46e25652

Τι κάνει μια “αριστερή κυβέρνηση” να είναι “αριστερή”; Το φέρσιμο της φαντάζομαι. Η πνοή και ο αέρας της. Οι ριζοσπαστικές ιδέες της. Σε αυτά τα πράγματα δεν χωρούν απομιμήσεις, και ιμιτασιόν καταστάσεις. Είσαι ή δεν είσαι…

4 μήνες κυβέρνησης αριστεράς. 4 μήνες ΣΥΡΙΖΑ. 4 μήνες αλλαγή. Αλλαγή στα υφιστάμενα πρόσωπα. Μια φρέσκια, διαφορετική, αλλιώτικη προσέγγιση. Απαλλαγμένοι από τον βούρκο των προκατόχων. Είναι τα πράγματα έτσι;

Εσωτερικά, καμία ενέργεια από τα υπουργεία. Συνολικά-για να μιλάμε με αριθμούς– 120 ημέρες χρειάστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ για να ενημερωθεί από τα προηγούμενα κλιμάκια. Σαν πολλές δεν είναι; Δεν μιλάω για την διαπραγματευτική πορεία της χώρας με τους εταίρους, εκείνη θα την πιάσω οσονούπω. Μιλώ για τα εδώ, τα δικά μας, τα πολύ δικά μας. Θα μου πεις πως αυτά είναι αλληλένδετα. Θα σου πω, πως αλλιώς μας τα είχαν πει. Θα μου πεις, δεν είναι οι πρώτοι. Θα σου πω πως νόμιζα πως ήταν διαφορετικοί.

Απραγία. Αυτό χαρακτηρίζει τουλάχιστον εσωτερικά την χώρα μου. Και το χρώμα της αλλαγής σε λίγο θα αρχίζει να ξεθωριάζει, γιατί ακόμα ανακαλύπτουμε και εμείς το “νέο”. Μα τίποτα “νέο” δεν νιώθω. Μήπως το νιώθετε εσείς; Και πόση υπομονή να έχεις με έναν νεοσύλλεκτο; Άσε που κουράστηκα να ακούω αυτή την καραμέλα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ανακαλύπτει τον κυβερνητικό χαρακτήρα. Δεν ανακαλύπτει την χαμένη Ατλαντίδα. Είναι ακραίο εκτός από άδικο, να έχουμε τόσο μεγάλη ανοχή στη απραξία. Τα κάναμε ως λαός τα λάθη αυτά, με τις προηγούμενες κυβερνητικές σαβούρες και φάγαμε τα μούτρα μας. Διότι στην ανοχή μας πάτησαν. Ίδια τα λάθη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέχθηκε διότι μιλούσε διαφορετικά. Πίστεψαν, μέχρι και οι μεγαλύτεροι αντιρρησίες, την ώρα της ουσιαστικής αλλαγής. Κάναμε άλμα ως κοινωνία για να ξεπεράσουμε τα ανίκανα στερεότυπα βαρίδια πους μας ρήμαξαν την ζωή. Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ στέκεται κατώτερος των περιστάσεων. Διάβασα από έναν συνάδελφο –σας το μεταφέρω με δικά μου λόγια– πως η αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιεί την διαπραγμάτευση ως φετιχ. Πασχίζουν για μια “έντιμη” διαπραγμάτευση. Μα εμείς δεν ψηφίσαμε διαπραγματευτές. Αλλά κυβερνήτες. Και πόσο δίκιο μπορεί να έχει μια τόσο απλή κουβέντα.

Οι κοινωνικοί στόχοι του ΣΥΡΙΖΑ, που στάθηκαν απόλυτα ικανοί για να την αναδείξουν κυβέρνηση, έχουν χάσει όχι μόνο τον δρόμο τους αλλά και την οντότητα τους. Οι ριζοσπαστικές αλλαγές δεν έχουν έρθει. Και όσο περνάει ο ανανεωτικός αέρας, φοβούμαι πως δεν θα έρθουν και ποτέ. Πολύτιμος χρόνος έχει χαθεί. Αναμφισβήτητα. Μόνο που η διορία του χρόνου δεν αποτελεί πλέον προνόμιο του ΣΥΡΙΖΑ και ο λαός δεν αντέχει άλλη αναμονή.

Θα αφήσω μια χαραμάδα ανοιχτή. Γιατί πάντα ζω με την ελπίδα. Όχι παράθυρο…χαραμάδα.