ypopsifioi-ND4-864x400_c

Ποιος θα ‘ναι ο νέος αρχηγός της ΝΔ; Ξέρω ότι αρκετούς ίσως να μη σας νοιάζει και ακόμα περισσότεροι θα μου πείτε έλα μωρέ όλοι ίδιοι είναι. Αλλά και ΝεοΔημοκράτης να μην είσαι έχει ένα ενδιαφέρον αυτή η διαδικασία μόνο και μόνο επειδή ο νέος αρχηγός της ΝΔ έχει πιθανότητες να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, οπότε όποιος σκέφτεται πολιτικά τον νοιάζει έστω και λίγο. 

 ¨Ο κύβος ερρίφθη”. Τέσσερις τελικά οι υποψήφιοι που θα διεκδικήσουν την προεδρία της ΝΔ. Έχουμε και λέμε: ο παλιός κομματικός Βαγγέλης Μεϊμεράκης, ο γόνος Μητσοτακικός Κυριάκος Μητσοτάκης ο οποίος ακόμα  παλεύει για να τον φωνάζουν Κυριάκο και όχι Κούλη, ο νέος Απόστολος Τζιτζικώστας τον οποίο στηρίζει ο γνωστός στις ματσαραγκιές,  στις ψηφοκλοπές και στις ΜΚΟ Παπαμιμμίκος, και το αουτσαϊντερ που μπήκε στο και οκτώ στην κούρσα ο Σπύρος – Άδωνης Γεωργιάδης. 

 Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον αυτής της διαδικασίας είναι που διεξάγεται με όρους καμόρας μαφίας κανονικής δηλαδή. Φατρίες που υποστηρίζουν τον έναν ή στήνουν παγίδες στον άλλο, αδέρφια και ξαδέρφια που μαλώνουν για μια καρέκλα, άνθρωποι εξ απορρήτων με ύποπτους ρόλους και ειδικές αποστολές, υπόγειες συναλλαγές, ταξίματα για μελλοντικές καρέκλες και όπου δεν πιάνουν αυτά υπάρχουν και οι απειλές ,  πρώην πρωθυπουργοί που δίνουν γραμμές και δαχτυλίδια, κύκλοι των πρωθυπουργών που δηλώνουν πως ο πρόεδρος είπε να στηρίξουμε τον έναν και όχι τον άλλο , καρφιά και πισώπλατα μαχαιρώματα και ακόμα είμαστε στην αρχή.   

 Βλέπετε εκεί στη ΝΔ, δεν έχουν καταλάβει ότι ο λαός στις τελευταίες εκλογές δεν ψήφισε Αλέξη αλλά καταψήφισε όλους εκείνους που τώρα δηλώνουν εκ νέου σωτήρες αλλά ήταν οι ίδιοι άνθρωποι που τόσα χρόνια μοίραζαν τη πίτα και τώρα που η πίτα μίκρυνε βγήκαν τα μαχαίρια. Δεν έχουν καταλάβει ότι στη κοινωνία λίγο τους νοιάζει αν  ο νέος πρόεδρος θα είναι κεντρώος, φιλελεύθερος, φιλοβασιλικός, ή δεξιός γιατί πολλά απλά η κοινωνία έχει μπουχτίσει από ιδεολογικές αμπελοφιλοσοφίες και από νεολογισμούς με δήθεν υψηλά διανοήματα που στην πραγματικότητα δεν τα πιστεύουν και δεν τα υπερασπίζονται ούτε οι ίδιοι που τα λένε.  

 Αυτό που πλέον νοιάζει την κοινωνία είναι να βγει ένας κάποιος που θα έχει το θάρρος να τα αλλάξει όλα. Το υποσχέθηκε ο ΓΑΠ όταν στις εκλογές του 2009 τόνιζε με στόμφο: ”Η αλλάζουμε ή βουλιάζουμε” και επειδή ακριβώς δεν άλλαξε τίποτα στο ΠΑΣΟΚ,  βούλιαξε και αυτός και το ΠΑΣΟΚ. Το υποσχέθηκε ο Σαμαράς το 2012 και το μόνο που άλλαξε ήταν να κατεβάσει τον Πυρσό και να μεταφέρει την πινακίδα από τη Ρηγίλλης στη Συγγρού, το υποσχέθηκε και ο Τσίπρας τον Ιανουάριο να φέρει αυτήν την ελπίδα αυτό το νέο αλλά δεν την έφερε και αν ο λαός τους έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία είναι που είμαστε αφενός γενναιόδωρος λαός και πάντα δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες αλλά πιο πολύ είναι  που δεν ήθελε να τον κυβερνήσει πάλι ο Σαμαράς, ο Κούλης και ο Βαγγέλης.  

 Η πρόκληση του νέου αρχηγού όποιος και αν είναι αυτός δεν θα είναι να αναπτύξει μια νέα θεωρία περί ιδεολογίας, αρχών και αξιών σε θεωρητική βάση και να μας φλομώσει με καινούρια κούφια λόγια,  αλλά να ξεριζώσει όλον αυτόν τον κομματικό μηχανισμό και όλους αυτούς του κρατικοδίαιτους που χρόνια τώρα έχουν πιάσει στασίδι στη κρατική εξουσία. Ακόμα καλύτερα να διαλύσει τη ΝΔ με τη σημερινή μορφή προς χάρη ενός νέου κομματικού σχηματισμού χωρίς ανθρώπους που άσκησαν κρατική εξουσία. Ενός σχηματισμού που θα διακατέχεται από ανανέωση όχι μόνο ηλικιακά αλλά κυρίως σε μυαλά και ιδέες και θα μπορεί να μιλήσει με καθαρό λόγο, να απευθυνθεί και να πείσει την κοινωνία. 

 Αναγνωρίζω το πανδύσκολο του εγχειρήματος. Εξ’ άλλου δεν έχω την παραμικρή αυταπάτη ότι κάποιος από αυτούς τους τέσσερις υποψηφίους μπορεί να υποβάλει τον εαυτό του σε αυτή την δοκιμασία και να βγει νικητής. Ξέρω επίσης καλά πως αυτό δεν καν είναι εφικτό χωρίς την ¨ευλογία” της Καραμανλικής οικογένειας και πως ένα τέτοιο εγχείρημα θα οδηγήσει στη εκ νέου διάσπαση του χώρου και σε εσωτερικές  έριδες που πολύ πιθανόν να τραυματίσουν την παράταξη αλλά ίσως είναι ο μόνος δρόμος αν πραγματικά κάποιος νοιάζεται για αυτή την πατρίδα. Στο κάτω κάτω είμαστε ήδη στον πάτο.